We worden naar huis gebracht en Odu valt op schoot in slaap in de auto. Ze slaapt ook thuis nog een hele tijd door, voor de eerste keer in haar eigen box, die goed lijkt te bevallen. Ze kijkt haar ogen uit, maar is niet angstig naar alle nieuwe familieleden toe. Wat een dapper meisje! Als iedereen vertrokken is slaapt ze 's middags opnieuw 4 uur lang. We hebben flink wat moeite om haar daarna weer wakker te krijgen voor een hapje spaghetti bolognese. De eerste avond slaapt ze in de box in de huiskamer, de warmste plek in huis. Het babykamertje is prachtig maar nog erg koud voor haar. Na 3 weken op hotelkamers geleefd te hebben is het een groot verschil weer thuis te zijn. Het is hetzelfde huis, maar toch ook weer heel anders om er nu met zijn drietjes te wonen. Plotseling blijken tafels enge hoekjes te hebben, het bad spekglad te zijn en zijn babyspullen continu kwijt. Na 3 weken Nigeria dachten we toch wel te weten hoe het moest, maar eigenlijk moeten we hier min of meer overnieuw beginnen. We hebben nog veel te leren.