Onze dame gaat zich duidelijk een mening over dingen vormen en kan af en toe een leuke peuterpuber zijn. Favoriete bezigheden zijn, steppen, skippyballen, bellenblazen en fietsen op de blauwe fiets met bloemetjes die ze van sinterklaas heeft gekregen. Ze had al weken in haar hoofd dat ze een roze fiets met bloemetjes wilde hebben, geen driewieler meer maar een echte fiets. Sinterklaas vond echter een blauwe en plakte er bloemetjes op. Eigenlijk vond Odu het hele sint gebeuren maar niks, dat was allemaal eng, er is veel eng of een beetje spannend momenteel, maar die fiets was toch wel helemaal geweldig. De dag na sinterklaas werd ze wakker (weer eens tussen ons in want door de emoties was het doorslapen in eigen bed niet gelukt), het eerste wat ze zei was: FIETS. Binnen wordt er vooral gespeeld met de poppen; in en uit bed, eten geven en rondrijden; en met haar kookspulletjes. Puzzelen en tekenen worden nog niet echt uit zichzelf gedaan, maar samen kan ze dit wel een tijdje doen.

Onze dame gaat zich duidelijk een mening over dingen vormen en kan af en toe een leuke peuterpuber zijn. Favoriete bezigheden zijn, steppen, skippyballen, bellenblazen en fietsen op de blauwe fiets met bloemetjes die ze van sinterklaas heeft gekregen. Ze had al weken in haar hoofd dat ze een roze fiets met bloemetjes wilde hebben, geen driewieler meer maar een echte fiets. Sinterklaas vond echter een blauwe en plakte er bloemetjes op. Eigenlijk vond Odu het hele sint gebeuren maar niks, dat was allemaal eng, er is veel eng of een beetje spannend momenteel, maar die fiets was toch wel helemaal geweldig. De dag na sinterklaas werd ze wakker (weer eens tussen ons in want door de emoties was het doorslapen in eigen bed niet gelukt), het eerste wat ze zei was: FIETS. Binnen wordt er vooral gespeeld met de poppen; in en uit bed, eten geven en rondrijden; en met haar kookspulletjes. Puzzelen en tekenen worden nog niet echt uit zichzelf gedaan, maar samen kan ze dit wel een tijdje doen.

Verder vindt Amber het heerlijk om een DVD te kijken. Eén van de leukste is toch wel de Oudhollandse kinderliedjes gezongen door Bassie en Adriaan. Hele liedjes zingt ze mee, scènes speelt ze na en wij moeten regelmatig de polka dansen. (die van Ietje Fietje). In de auto vindt ze het ook heerlijk om naar liedjes te luisteren. Hierdoor zie je ook haar taal vooruitgaan.

Op het kinderdagverblijf gaat het erg goed. Het is een klein, overzichtelijk kinderdagverblijf waar Amber met vriendjes en vriendinnetjes steeds meer echt samen speelt en erg veel plezier heeft. Het is wel spannend dat haar 2 vaste leidsters tegelijk zwanger zijn en de komende tijd met zwangerschapsverlof gaan.

Afgelopen jaar was ook het jaar van het af en toe logeren bij nichtjes, neefjes, tantes en ooms of ze kwamen bij ons logeren. Odu vindt dit altijd wel spannend, maar geniet heel erg.

Amber heeft al een aantal maanden dat ze iets op haar hoofd zet en zegt: Mama kijk, Aflika! Heel bijzonder; we weten niet waar ze het vandaan heeft. Ook herkent ze onmiddellijk beelden op de tv of van foto’s uit Afrika en herkent ze het als er Afrikaanse muziek klinkt, terwijl wij dat niet echt vaak op hebben. Ook heeft ze ontdekt dat ze een kleur heeft. Onlangs had ze een hele conversatie met oma: Ik ben zwart en papa ook zwart en Masjien en Aline (zus en nichtje van Ewoud) ook zwart. Mama niet zwart mama heeft witte haren.

Het slapen gaat eindelijk na anderhalf jaar een stuk beter. ze slaapt makkelijker in en slaapt vaker door in de nacht. Ze komt nog wel met enige regelmaat ’s nachts en slaapt dan tussen ons in verder, maar dit is veel minder geworden.

Uiteindelijk hebben we nog steeds het meest geweldige kind van de wereld. En met de verzorging van haar haren doen we ons best en het gaat steeds beter. Alleen die kam, die vindt Odu nog steeds verschrikkelijk. Ze heeft alleen een moeder met een vervelende afwijking, die geeft haar alsmaar andere namen; poppedijne, popje, meisje of meike. Meike vindt ze echt te erg: “Ik heet geen Maaike ik heet Amber Odunayo!” zegt ze dan. En dat kan ik alleen maar bevestigen.